چه کارهایی باعث ذلت انسان می شود؟(حکمت 2)
55 بازدید
تاریخ ارائه : 2/7/2013 1:06:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

اَزْرى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ، وَ رَضِىَ بِالذُّلِّ مَنْ کَشَفَ عَنْ ضُرِّهِ، وَ هانَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ مَنْ اَمَّرَ عَلَیْها لِسانَهُ.


ترجمه:

 آن که طمع را شعار خود نمود نفسش را خوار ساخت،و کسى که سختى خود را فاش کرد راضى به پستى شد، و آدمى که زبانش را بر خود امارت داد بى مقدار گشت.

شرح کوتاه:

حضرت علی(علیه السلام)در این گفتار کوتاه،بعضی از کارهایی که باعث ذلت انسان می شود را بیان می فرماید.در لسان عرب به لباس رو دثار و به لباس زیر شعار می گویند شاید به این دلیل که با شعر(مو)ارتباط دارد.استفاده از این تعبیر گویای ارتباط تنگاتنگ با طمع است.طمع یعنی زیاده خواهی.در نقطه مقابلش قناعت است.انسان طماع خودش را ذلیل و بی اعتبار می کند چون برای رسیدن به اهدافش از هرکاری دریغ نمی کند.در جمله دوم حضرت اشاره به کسانی می کند که پرده از مشکلاتشان بر می دارند و بدون دلیل و فایده خاصی به عنوان کردن مشکلاتشان می پردازند.(در مقام مشاوره هم انسان می تواند صریحا مشکل را به خودش منسوب نکند مثلا بگوید :شخصی فلان مشکل را دارد و)و در جمله سوم حضرت می فرماید:کسی که تابع زبانش باشد خودش را تحقیر کرده و تن به پستی و ذلت داده است.در کتابی دیدم بیش از ۱۱۰ گناه برای زبان نوشتند.جِرمُهُ صغیر و جُرمه کبیر یعنی با اینکه کوچک است ولی گناهان زیادی را مرتکب می شود و در قیامت هم خدای متعال بر زبان مهر می زند.حضرت رضا(علیه السلام)فرمود:من صمت نجی. کسی که سکوت کند نجات پیدا می کند.

از آنجاییکه خدای متعال آبروی مومن را بافضیلت تر از کعبه قرار داده و حتی اعتراف به گناه را نزد دیگران گناه به شمار می آورد پس قدر این موهبت الهی را بیشتر بدانیم.

 اقل العباد مهدی سنجرانی